Bizə cəbr və həndəsə fənlərini sevə-sevə öyrədən müəllimin adı Sadıq, soyadı Qasımov idi. Artıq neçə ildir ki, o, haqq dünyasındadır. (Allah rəhmət eləsin). Bizim Sadıq müəllim digər müəllimlərə bənzəməzdi. Onun özünəməxsus tədris, tərbiyə metodları var idi... Özü də həmişə əlində dərslərində istifadə etdiyi transportir (bucaqları qurmaq və ölçmək üçün istifadə edilən alət) olardı.     Sadıq müəllim mənim yaddaşımda təkcə riyaziyyat müəllmi...
    Kəndimizdə iki bağ sahəsi də var ki, onlardan biri “Mirabın alma bağı”, digəri isə “Mirabın armudluğu” adlanır. Torpaq bölgüsündə həmin ərazilərin kimlərin qismətinə düşdüyünü deyə bilmərəm. Yalnız onu deyə bilərəm ki, həmin bağlar kəndimizdəki digər meyvə bağlarından bir qədər fərqlənirdi.     Elə bilməyin ki, Mirab bəylərdən olub. Yox, özünün də dəfələrlə vurğuladığı kimi, o, sadəcə kəndçi balası olub. Yəni valideynləri imkanlı...
    O vaxtlar kəndimizdə evlərin tikintisində əsas material kimi, bir qayda olaraq, torpaqdan hazırlanmış çiy kərpicdən (o zamanlar mişar daşından söhbət belə gedə bilməzdi) istifadə olunardı. Çiy kərpic kəsmək üçün əvvəlcədən hazırlanan torpaq, su ilə palçıq halına gətirilər və üzərinə ləmbə (küləş, yəni taxıl döyüldükdən sonra qalan quru çöplər; iri saman.) səpilərək ayaqla tapdanardı. Tapdanma prosesində əsasən kişilər iştirak edərdilər....
    Orta məktəbin 7ci sinifində həftədə 1 saat Azərbaycan tarixi dərsi keçərdik. Yaxşı yadımdadır, 140-150 səhifədən ibarət bir kitab idi. Cümlələri uşaqların çətinliklə başa düşəcəyi qəliz bir dildə yazılmış bu kiçik kitaba bu boyda millətin tarixinin necə sığışdığını uşaq ağlımla heç cür anlaya bilmirdim. Əvəzində isə SSRİ tarixi adı altında qalın-qalın kitablarla rus tarixini (bəzən gözə toz atmaq üçün 1-2...
Adı ömür kitabımın bütün səhifələrində ehtiramla anılan müəllimim Abdulməcid Mustafayevin əziz xatirəsinə ithaf edirəm. Seyrələn sıra…     Ömürlərinin heç bir zaman bitməyəcəyinə inandığımız ata-analarımız kimi müəllimlərimiz də bizləri yetim qoyanda bu dünyanın faniliyinə inanmalı oluruq. Ürəyimizin giziltiləri kipriklərimizdə şehlənir... Bir qismətəm – yazılmışam, O dünyadan bu dünyaya. Yarpaq lələ asılmışam, Bu dünyadan o dünyaya. Yetim dağam, qərib düzəm, Bərələrdə dolan izəm, Həsrət baxan bir ulduzam, Bu dünyadan o dünyaya. Dərdə, qəmə...